Quinta da Luz

2007-01-30T14:04:00.000Z

Algunha vez vos preguntastes coma sería a vosa vida se en determinado momento fose outra a vosa escolla?, se todo sería distinto?, se sería mellor?, ou peor?.......................

A vida ás veces lévanos por camiños extranos, misteriosos,...., deseñados por e para nos.

É imposible imaxinar como sería a nosa vida doutra maneira, porque xa non sería a nosa vida.

A nosa vida é esta, a que temos agora, mellor ou peor, aínda que nunca imaxinásemos que sería así ou que algunha decisión - insignificante nese momento- fose determinante para o curso da nosa historia persoal.

Continuemos entón o noso camiño sen lamentarnos dos erros do pasado, intentando só escoller ben o noso futuro.

2007-01-08T20:05:00.000Z

Extraños días estes de nadal,....., de reunións familiares, de choros, de risas, de despedidas.....
FELIZ ANINOVO A TOD@!!!!

2006-12-11T16:39:00.000Z

HOXE SÓ TEÑO GANAS DE CHORAR

2006-11-19T20:16:00.000Z

Não sei quantas almas tenho.

Cada momento mudei.

Continuamente me estranho.

Nunca me vi nem acabei.

De tanto ser, só tenho alma.

Quem tem alma não tem calma.

Quem vê é só o que vê,

Quem sente não é quem é,
Atento ao que sou e vejo,

Torno-me eles e não eu.

Cada meu sonho ou desejo

É do que nasce e não meu.

Sou minha própria paisagem;

Assisto à minha passagem,

Diverso, móbil e só,

Não sei sentir-me onde estou.
Por isso, alheio, vou lendo

Como páginas, meu ser.

O que sogue não prevendo,

O que passou a esquecer.

Noto à margem do que li

O que julguei que senti.

Releio e digo : "Fui eu ?"

Deus sabe, porque o escreveu.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Alberto Caeiro

Novas Poesias Inéditas

ás veces

2006-10-29T20:49:00.000Z

Ás veces un cae na conta de que non encaixa. De que, ó mellor, o lugar que ocupaba durante toda a súa vida xa non é o seu. De que, as situacións mudan e nada é o mesmo. De que, moitas veces a distancia fai que volva o teu sitio.

2006-09-29T14:25:00.000+01:00

Teño un problema. Sí, é certo,....., teño un problema.... Pero non é ningún dos que algún imaxina.
O meu problema é moi normal, teño varios camiños para continuar a miña vida e non sei moi ben cal elixir. E tamén que as veces cando estou de baixón penso que a miña vida ten moitas cousas que non me gustan, pero o día seguinte atopo mil cousas maravillosas e dou grazas por todo o que teño.

Supoño que isto non só me pasa a min. Que tamén lle acontece a outras persoas. Que é o máis normal do mundo. Que todo o mundo ten dúbidas. Que todo depende de como mires as cousas.

Agora cheguei a un punto tal de existencia, que xa non me amargo polas cousas insignificantes. Con todo o que teño que vivir non me queda tempo para pensar en cousas ou persoas que non aportan nada a miña vida.
Porque se empeñan elas en insistir, insitir e insistir? Se van a obter o mesmo: NADA

2006-08-03T12:11:00.000+01:00

- últimamente ando moi nerviosa e a tensión disparaseme, é polo que veño a que mirala- dille unha paciente a súa enfermeira

-ten 160/95, mire, ten que intentar tomar a vida con máis calma porque os problemas continuan a estar aí, e o único que fai é poñerse mala vostede, e se morre....quen se vai preocupar de todo despois?......-

-ten razón, pero e que os meus fillos xa non están en casa, e o meu home dedicase a ir por aí con outras mulleres, vostede entende non?, e cada vez dame menos cartos do que gaña para a casa.................. ..............................................................................................................................................

UD. NO TIENE LA PRIORIDAD

2006-07-23T19:21:00.000+01:00

Esta fin de semana estiven de descanso en Cantabria. O certo é que descansei moito, e coñecín lugares moi fermosos.

De volta a casa vin lendo o periódico, nun intento por poñerme o día de todo o acontecido nos meus dous días de incomunicación.

E ó ler as noticias, entráronme ganas de dicirlle a máis de un :

¡¡ UD. NO TIENE LA PRIORIDAD!!

...

2006-07-16T11:11:00.000+01:00

A VIDA

2006-07-16T11:04:00.000+01:00

bico

2006-07-07T22:43:00.000+01:00

bico

beijo

beso

bisou

bacio

kiss

kuß

poljub

kyss

kisu

«Um beijo é um segredo que se diz na boca e não no ouvido.»
JEAN ROSTAND

2006-07-07T22:31:00.000+01:00

Decididamente, e por se alguén o dubida... xa chegou o vran!!!!
E non o digo polo bo tempo, nin polas caravanas cara as praias, nin polas vacacións. Non, digoo polos mosquitos. Eses terribles bechos, que cando durmes, cando menos o esperas veñen e zas!!! chuchante ata que non poden máis, e inda por riba deixanche o seu veleno que fai que te acordes deles durante un par de días.
Habitualmente na miña casa só, ou case só, picanme a min, pero é que desta vez pasáronse, en dous días 30 picadas, se é que o contalas non deixei ningunha atrás. Nunca me acontecera tal!!!
Se é que de tanto rañar van pensar por aí que teño pulgas.....

festas

2006-06-25T12:04:00.000+01:00

sei que temos convidados na miña casa polas festas do Carme. estes convidados, un tanto especiales, veñen coa expectativa de toparse aqui a orquesta paris de noia. con moita pesadume comunicolles que na axenda da orquesta non figura o pasar por aquí.
pero non se desanimen...., seguro que o pasamos moi ben bailando con calquer outro son.

nenos

2006-06-25T11:44:00.000+01:00

levo unha semana traballando con nenos, e ata agora pensaba que non sería capaz de tal cousa. podo dicir (unha semana despois), que "non o fago tan mal", que vou mellorando ó meu ritmo.

o caso é que me pregunto, se case non podo cos fillos dos demais 10 minutos, poderei cos meus (cando os teña) as 24 horas?

reflexións

2006-06-18T21:36:00.000+01:00

Levo unha tempada un tanto apática, co blog e coa miña vida en xeral. Quizáis porque ou por haches ou por bes, nada vai coma eu quero. Non é a miña intención queixarme -teño unha vida que moitos desexarían- pero teño unha espiña moi cravada, e non son capaz de arrincala. Na procura desta espiña decidín irme á Quinta da Luz, pero cando parecía que xa case a tiña, vai e escápaseme!!!
Así que despois de moito pensar, decidín que é mellor rematar o que estou facendo agora mesmo, deixar todo ben arranxado e marchar na procura da miña espiña, sen agobios, sen amarguras, con calma e deixando aqui todo moi ben feitiño.
En resumo, que aquí estou de novo, neste planeta bitacoriano. Ola a tod@s!!!

prudencia, cautela, precaución

2006-05-30T13:03:00.000+01:00

odio a xente que non sabe estar, que descoñece o significado da palabra prudencia

frikis

2006-05-23T16:41:00.000+01:00

Por se algún non se enterou todavía, celébrase en dous días!!

Ser feliz

2006-05-14T19:40:00.000+01:00

SER FELIZ É RECONHECER QUE VALE A PENA VIVER, APESAR DE TODOS OS DESAFIOS, INCOMPREENSÕES E PERÍODOS DE CRISE.
SER FELIZ É DEIXAR DE SER VÍTIMA DOS PROBLEMAS E SE TORNAR UM AUTOR DA PRÓPRIA HISTÓRIA.
É ATRAVESSAR DESERTOS FORA DE SI, MAS SER CAPAZ DE ENCONTRAR UM OÁSIS NO RECÔNDITO DA SUA ALMA.
É AGRADECER A DEUS CADA MANHÃ PELO MILAGRE DA VIDA.
SER FELIZ É NÃO TER MEDO DOS PRÓPRIOS SENTIMENTOS.
É SABER FALAR DE SI MESMO.
É TER CORAGEM PARA OUVIR UM "NÃO".
É TER SEGURANÇA PARA RECEBER UMA CRÍTICA, MESMO QUE INJUSTA.

PEDRAS NO CAMINHO? GUARDO-AS TODAS E VOU CONSTRUIR UM CASTELO!

FERNANDO PESSOA

xa chegou a época dos furanchos

2006-05-11T22:55:00.000+01:00

coa primavera chega sempre a época dos furanchos, dos chourizos, da empanada de choco, do raxo e a tortilla, sempre acompañados por unha cunca de viño da casa. ¡que rico todo!

¿medio cheo ou medio baleiro?

2006-05-07T22:07:00.000+01:00

A voda- I

2006-04-25T21:26:00.000+01:00

Hoxe recibín unha invitación de voda.

A verdade é que, coma todavía non fun a moitas , encántame que me inviten; sobre todo cando se trata de amigos ós que aprecio. A voda en cuestión é en Portugal, e xuntarémonos uns cantos amigos que fai un tempo que non nos vemos. Coma sempre, supoño eu, os galegos faremos unha "juerga madre", para así continuar coa fama de festeiros. A verdade é que case me emociono só de pensar no ben que o vou a pasar.
Parece onte cando estudabamos xuntos, as longas tardes con partidas de mus, as festas do monte na Guarda, a viaxe a Túnez... Incluso recordo cando lle tinguin de louro o cabelo o que agora se vai casar. ¡¡¡Que tempos aqueles!!! ¡¡¡Que morriña!!!

Xente

2006-04-20T22:31:00.000+01:00

Non me gusta nada a xente que se cree superior os demáis, que cree que se eles non conseguiron facer algo, os demáis tampouco o conseguiran. Que se cren no dereito de xulgar ós demáis (aínda que eu, en parte, tamén o este facendo agora).

Como facerlles entender que o hábito non fai ó monxe. Que estudar unha carreira non che fai un bó profesional. Que o máis importante non son sempre os estudos, senón a propia persoa e as súas capacidades. Que é bó ter soños, porque se loitas por eles podes chegar a facelos realidade. Que a vida moitas veces dache o que te molestas en buscar, e se nada buscas, nada atoparás .....

Semana Santa

2006-04-17T12:15:00.000+01:00

Semana Santa rural,

de paisaxe,

de descanso.

Sempre igual....

2006-04-06T14:58:00.000+01:00

Expulsan a la COPE del EGM por manipulación de encuestas
Asamblea extraordinaria de la AIMC

05-04-2006 CADENASER.COM

La asamblea extraordinaria de la sociedad que gestiona el Estudio General de Medios (EGM) ha decidido expulsar a la Cadena COPE por manipulación de encuestas. Además, han decidido que la próxima oleada del EGM sea hecha pública el próximo 25 de abril.

La Asamblea Extraordinaria de la Asociación para la Investigación de los Medios de Comunicación (AIMC), responsable de la realización del Estudio General de Medios (EGM), ha apoyado la propuesta que ya hiciera en marzo la Junta Directiva para expulsar de la asociación a la COPE, la cadena de emisoras de la Conferencia Episcopal, después de que la AIMC denunciara una "trama para manipular los resultados del EGM". De los 111 votos emitidos, 82 han votado 'sí' a la expulsión, 26 'no' y 3 han sido en blanco.
A favor de la expulsión de la COPE se ha pronunciado la práctica totalidad del estamento publicitario de la Asamblea. Entre los que han votado en contra, se encontrarían medios afines al PP, como 'El Mundo' y las televisiones autonómicas de Madrid, Valencia y Baleares. Medios de comunicación que en las últimas horas han apoyado algunas iniciativas de la COPE ante el EGM.
José Antonio Abellán, director de deportes de la COPE, ha comparecido ante la Asamblea antes de la votación para dar sus explicaciones y negar las acusaciones. Además, lanzó una advertencia: "Ustedes no saben si todavía esos encuestadores siguen dentro". Abellán no pidió excusas por lo sucedido.

NON SOMOS NADIÑA

2006-04-03T21:43:00.000+01:00

Creo que xa dixen que me perdo cos bolsos. Encántanme de todas as cores, formas e tamaños. Gosto de levar cada día un, sempre dacordo coa roupa que levo (e conste que non son pija, porque os bolsos son o único que teño en cantidade suficiente coma para combinar e non repetir, visto bastante normalita).

O caso é que este sábado cando ía sair metín a carteira no bolso que ía levar, e dínme conta de que non me collía case nada máis.... ¿sería que era pouco bolso?, ¿ou moita carteira?, ¿ou moita carteira para tan poucos cartos?, ¿ou pouco bolso para tantos cartos e carteira?, ¿ou poucos cartos para tanta carteira? O máis fácil resultou cambiar a carteira por unha máis pequena, para que collesen tamén as chaves e o teléfono.

Resulta curioso como un mismo feito pode ser visto de moitas formas distintas, ¿verdade?. E aínda que este exemplo da carteira é un pouco chorras realmente é coma a vida mesma, o mesmo feito e contado de mil formas distintas polas mil persoas que o presenciaron.

É coma os hospitales, onte o meu pai foi visitar un amigo que está moi maliño. A volta contoume como estaba e fixo toda unha reflexión da sabedoría popular: ¡NON SOMOS NADIÑA!. Pasámonos media vida a berrar, protestar, enfadarnos cos demais, e ven unha enfermedade e non somos nadiña,...., vámonos en dous días.

Sen embargo, se pensamos nos médicos, enfermeiras,... que traballan no hospital, vendo o mesmiño que o meu pai puido ver, non pensan isto, nin parecido. Para eles ese é o seu día a día, a súa profesión, e ven o hospital como unha enorme loita pola vida tanto dos que están alí doentes, coma deles mismos, que están axudándolles a saír adiante. E aínda que son moitos os que non conseguen curar, sí que son moitísimos os que se van perfectamente para a casa.

Qué distinto é todo segundo os ollos cos que miremos, ¿verdade?